و سنّت سنيّهء نبويّه را مخالفت نكند و از ملاحظهء فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ « 1 » غافل « 2 » نباشد ؛ تا « 3 » از فيض متابعت و بركت سنّت محروم نماند ، و به كدورت بدعت از طريق مستقيم منحرف « 4 » نگردد و شيطان بر وى دست نيابد ، و اعتقاد وى فاسد نكند . و در متابعت ، تسخير طبع و نفس دست دهد و به وادى فنا سر برآرد . « 5 » و « 6 » الدرجة الثانية : استقامة الأحوال ؛ درجهء دوم ، استقامت احوال است . و هي : شهود الحقيقة لا كسبا ، و آن مشاهدهء حقيقت است نه از جهت اكتساب بلكه به تجلّى حضرت وهّاب ؛ چه تجلّى حقيقت ماحى 226 وجود است ، و « 7 » در اين وقت كسب را خود چه وجود است ؟ و تحصيل شهود « 8 » به كسب « 9 » غير معهود است . و رفض الدعوى لا علما ، و ترك كردن دعوى - خواه دعوى حق و خواه باطل - نه به جهت علم . يعنى نه « 10 » از آن جهت كه علم اقتضاى ترك دعوى مىكند « 11 » و آن مستحسن است ، بلكه از آن روى كه دعوى مقتضى هستى و انانيّت است . و شهود حقيقت « 12 » مقتضى فناى نفس است ، و اين نيز معلول « 13 » است ؛ بلكه ترك دعوى ملكهء وى بود كه از وى دعوى متصور نباشد . « 14 » و البقاء مع نور اليقظة لا تحفّظا . و باقى بودن به نور يقظه ، نه به تكلّف تحفّظ ، بلكه يقظه ملكهء وى بود بىاختيار ؛ از جهت تنوّر وى به نور حقيقت ، و تحرّز از اطوار غفلت . و الدّرجة الثالثة : استقامة « 15 » به ترك رؤية الاستقامة ،

--> ( 1 ) . آل عمران / 31 . ( 2 ) . ج : غافيل . ( 3 ) . ج : - تا . ( 4 ) . ج : متحرّف . ( 5 ) . ج : آورد . ( 6 ) . ع : - و . ( 7 ) . ع : - و . ( 8 ) . ج : وجود . ( 9 ) . ج : مكست . ( 10 ) . ج : - نه . ( 11 ) . ع : است . ( 12 ) . ع : + و شهود حقيقت مقتضى و انانيّت است . ( 13 ) . ع : معوّل . ( 14 ) . ج : نبود . ( 15 ) . ع : - استقامة .